Büyük müzisyenler için toplama çok albüm yapıldı. Bugüne kadar hiçbirisini beğenmemiştim ama bu albümle bu işe bakışım değişti. Artık Orhan Gencebay’ın müziğinin evrensel olduğunu kanıtlayan bir başka örnek de bu albüm olacak.
Albümün yarısı aslında beni ilgilendirmiyor. Ajda Pekkan, Hande Yener falan sonuna kadar dinleyemedim bile. Ama özellikle rock gruplarının coverları beni doğrudan ilgilendirdiği için hepsini dikkatle dinledim.
Benim gözümden albümden “en”ler:
En büyük ayıp Tarkan’ın “Hatasız Kul Olmaz” için cover yapma zahmetine girmemiş olması. Resmen orijinalini almış üzerine kareoke yapmış. Adam biliyor tabi ne yapsa güzel olacak. Lanet olasıca, olmuş da. Ama yaratıcı bir şey katmamış olması çok ayıp.
En büyük hayal kırıklığı Emre Aydın’ın “Bir Teselli Ver”i isyandan çok uzak hislere çekmesi olmuş. Şarkını tadının kaçması tadımı kaçırdı.
En takdir edilesi Manga’nın alıp “Ya evde yoksan”ı hiç çekinmeden kendi tarzına bu kadar harmanalaması. Youtube’da birisi yoruma “şarkının içine Korn kaçmış” demiş. 🙂 Aynen katılıyorum. Bu albüme bu kadar sert altyapı, takdir edilesi bir hareket. Riks budur!
En cuk oturmuş: “Gönül” adeta Duman coverlasın diye yaratılmış. Bunda Duman’ın şarkı seçiminin ve şarkıyı kendi tarzına yorumlamasının da payı var tabi.
En güzel şarkı: Athena – “Bir araya gelemeyiz”. Olmuş bu. Şarkıyı ilk dinlediğimde, “Erkin Koray mı lo bunu söyleyen?” şeklinde şaşırmışsam da, solodaki harika gitar tonu ve şarkının bütünündeki retro his taşları yerine oturttu. Bu şarkının daha güzel nasıl yorumlanabilir olacağını sorgulattı bana. Ellerine sağlık. Afiyetle tekrar tekrar dinliyorum:
Sizce hangi şarkı olmuş? Hangisi olmamış? Albüme yakışmayan ya da olsaydı iyi olurdu dediğiniz birisi var mı?
Bir yanıt yazın