Kategori: Şiir

  • Sensizliği Ben Ne Edem?

    Uzun, ince bir yoldayız hala
    inceldiği yerden kopmasın ah!
    Ramak kalmış özümüzü,
    farketmemiş, görmemiş,
    kendimizden yemişiz.

    Bir yanda koca bir destan,
    bir sönük fener kadar adil.
    Yapay aydınlık gölgesinde
    sen benden, ben senden,
    Biz bizden çıkmışız.

    Biri birine derken dinci
    kendini kaybetmiş öteki, kinci.
    Kaybolmuş sanki ulu öncü
    yeraltında saklanmış, düşünme!
    Çürümeye bırakmış,
    çürük diye söz salmışız.

    İkilik ve kutuplaşma
    Bu kuşak da ipin ucunda
    Kimin borusu ötecek
    derdi bu yüzyıl da mı sürecek?
    Kavga hep mi sürecek?

    Yeter artık, yok olsun
    başka ihsan istemem
    körüğü olup yangından
    medet uman insan diyemem?

    Bizden seni, benden O’nu ayıran
    fayda olsa ne edem?
    Benim kardeş, yoldaşımsın,
    sensizliği ben ne edem?

                            ufuk.

    .

  • Yorumsuz

    Benden Öte Benden Ziyade

    Bu akşam yine garip bir hüzün çöktü üstüme
    Hücrem soğuk bir tek sen varsın düşlerimde
    Demir kapı yine kapandı ağır ağır üzerime
    Kelepçeler yine vuruldu kilit kilit yüreğime

    Derin derin soluyorum seni gecelerce
    Duvarlara kazıdım ismini her köşeye
    Dudakların şeker gibiydi baldan öte baldan ziyade
    Pembe pembe yanakların gülden öte gülden ziyade

    Sabret gönül sabret sakın isyan etme
    Bir gün elbet bitecek bu çile isyan etme
    Dört kitaptan başlayalım istersen gel söze
    Orda öyle bir isim var ki kuldan öte kuldan ziyade
    Onu düşün ona sığın o senden öte benden ziyade

    Bir sabah elbet güneş de doğacak penceremde
    Ama bil ki ateşin hala yanacak yüreğimde
    Gözyaşlarım akıp gidecek selden öte selden ziyade
    Bir canım var vereceğim baldan öte baldan ziyade

    Sabret gönül sabret sakın isyan etme
    Bir gün elbet bitecek bu çile isyan etme
    Dört kitaptan başlayalım istersen gel söze
    Orda öyle bir isim var ki kuldan öte kuldan ziyade
    Onu düşün ona sığın o senden öte benden ziyade

    Bir ben var ki benim içimde benden öte benden ziyade
    Bir sen var ki senin içinde senden öte senden ziyade
    Bir ben var ki benim içimde benden öte benden ziyade
    Bir sen var ki senin içinde senden öte senden ziyade

    Barış Manço

    .

    yorumla gelen istek üzerine:

    .

    .

    “Ben Kimim?”‘de bahsettiğim Biz’e ithafen.

  • Anlatamadım

    Halkım ben.
    Sevdim,
    umudu, hakkı, hukuku
    seveni sevdim.
    Yobaz sandılar, cahil ettiler
    güldüler önce, aman dediler
    Denedim, şans verdim
    Anlatamadım.

    Korktular benden.
    Desteklerim sandılar
    ileri gidenleri, sivrilenleri
    sövdüler.
    Yok saydılar, cahil ettiler
    müstahakmış böyle, illallah dediler.
    Denediler binbir türlü
    Anlaşılamadım.

    Dinleyenim olmadı.
    Hele duyuverin dedim
    Görüverin, gelin…
    Kapandım.
    Açılayım desem, fırça yedim.
    Anamı da aldım, gittim.
    Küstüm, sözümü geri aldım
    Dinletemedim.

    Sevenler olmadı.
    Barış, derdi Ata’m
    o senin kardeşin derdi
    Annem, uzak.
    Unuttum.
    Ne zorunuz var, anlayamadım.
    Hırlasa mıydım da dinletemedim?
    Dindiremedim.

    Hepsi benim.
    Sen, ben, o hepsi benim,
    Onlar, -cılar, -cular, -ciler dediler
    Yok, siz ne bileceksiniz dedim.
    Bize dinletemedim, dindiremedim
    Ben, sen, o diye diye
    biz etmez dedim, anlaşılamadım.
    Biz biriz dedim…
              anlatamadım.

                        ufuk.

  • Kayıp Dürtü

    kayboldu
    kendi hayalimde kayboldum
    kendi hayalim de kayboldu
    bu defa da
    istediğimi almış
    şımarık, bir çocuk gibi
    yalnızlığa rağmen
    bıkmış kalabalıktan

    kayboldum
    kendi özümde kayboldum
    kendi özüm de kayboldu
    bu defa
    isteğimi de almış
    şımarık çocuk gibi
    yalnızlığa rağbetle
    bıkmış kalantorluktan

    kaybettim
    kendim içinde kendimi
    kendim için de kendimi
    bu defa
    istediğim, olmadan
    şımarık çocuk gibi
    yalnızlığa rahimden
    bakmış gibi korkmadan

    ve buldum
    kendim gibi kendimi
    kendimi gidi kendimi
    son defa
    istemiş olmak
    şımarık, çocuk.
    yalnız Rahim’den
    bilmiş gibi, korkmadan

    .

                              ufuk.

  • Sevgin’le

    kafam, karışık
    kazan, ben kepçe.
    Sevgin’le akıl

    hava, boşluk
    ancak seninle
    Sevgin’le nefes

    tatsız, akar
    ancak yolunu bulur
    Sevgin’le su

    kalbim, atar
    ancak çalışır sensiz.
    Sevgin’le yürek

    ruh, bilinmez
    görmeden inanmam, hayal.
    Sevgin’le can

    ben, sensiz
         yok, olmaz
    yok olmaz
    Sevgin’le biz

    .
                ufuk.